Sholawat Kalakay

Balébat ngolényay ti lebah wétan, lir ngaléléwé hirupna nu geus tunggang gunung. Biwir kisut semu geunteul halon gumerendeng, teu pati atra. Leungeun karijut gumeleter ngéntépan kalakay nu ngabayak di buruan masigit ti ba’da subuh mula. Ngeureuyeuh, salambar demi salambar. Bray srangéngé meleték, palataran nyampak hégar tur bersih tina daun nu muguran saban waktu.
Isukna, nu gumerendeng kareungeu deui. Marengan nu budal ti masigit. Leuwih écés. Nini Asih. Tukrah-tokroh kundang iteuk, kebek ku sumanget. Tetep ngéntép dangdaunan nu kumalakay di buruan masigit. Teu kendat gumerendeng dibarengan hiliwirna angin, nganteurkeun unggal renghapna nembus langit katujuh.
“Wios Ni! Tong mulungan deui daun, ké disapuan ku Mang Kardi!” Kuring nyaram.Taya kecap nu kedal, ukur teuteupna nu nganaha-naha. Paroman alum marengan cimata nu ngamalir. Éntépan daun diteundeun salambar demi salambar kana lombang runtah, ngahariring gumerendeng.
Subuh alum, daun pabalatak. Gelebug angin nebak kalakay, kapireng wirahma sholawat. Mangréwu sholawat, dina tiap lambar daunna. Mumbul ka langit.* Rudi Alfajri - kisuta.com