Ka Ondangan

REBO ieu. Babaturan dinesna hajat. Ngawinkeun. "Lami kénéh teu, Mah?" talék Pa Oléh ka pamajikanana. "Malas menitan deui, Kang!" témbalna. Nguyek dangdan. "Oh! Akang ngantosan di tepas, tuh." mener-menerkeun kerah batikna. Laju ngalongkéwang nilar kamar.
Sabot nungguan, manéhna bati kumejot. Rét! Kana érloji. Nangkeup harigu. Gék! Diuk. Édég. Luh-lah. Nangtung deui. Lajag-léjég. Tungtungna mah ngaberesihan si cékgur. Sabari dipanasan. Tamba kesel. Gemet digesutan. Méh walatra ka juru-juru 'nu hésé. Kalan-kalan ngepruk-ngeprukeun elapna. Laju dipolésan sangkan hérang. Noyékna kalayan ati-ati. Inggis raksukanana keuna kokotor.
"Hayuu..!" ujug-ujug di gigireun. "Astaghfirulloh, ngareureuwas..!" semu nyentak. "Haha! Geulis, teu?" gulak-gilek di hareupeun kaca kusén. Ngepas-ngepaskeun sekéng bajuna. Corak batikna saragam jeung raksukan salakina.
Motor geus katémbong kinclong. Saperti anyar dibeuli. Lésang kaplat-plat nomberna anu beureum. Diampihkeun. Lajeng kumencling paduduaan. Angkat naék angkot.*

Abdul Haris - kisuta.com